รถเข็นแบบเอนหลังปรับมุมพนักพิงให้เอนไปด้านหลัง บางรุ่นมีที่รองขายกขึ้นพร้อมกัน ข้อดีคือผู้ป่วยที่เหนื่อยหรือมีความดันตกเมื่อลุกนั่งสามารถเอนพักได้ ข้อควรระวังคือเมื่อพนักเอนลง ผ้าที่หลังและก้นอาจเสียดสีกับเบาะและลื่นไถลลงไปด้านหน้า ทำให้แรงกดและแรงเฉือนที่ก้นกับกระดูกก้นกบสูงขึ้น

รถเข็นแบบเอียงทั้งตัว (tilt in space) เอียงเบาะและพนักพิงไปพร้อมกันโดยองศาของสะโพกและหัวเข่าไม่เปลี่ยน ตัวผู้ป่วยจึงไม่ไถลลง และผู้ดูแลเปลี่ยนจุดรับน้ำหนักได้โดยไม่ต้องยกตัว รุ่นแบบนี้มักหนัก ใหญ่ และมีน้ำหนักตัวรถมากกว่า การเก็บและขึ้นรถยนต์ยากกว่า

ผู้ป่วยบางคนต้องการทั้งสองแบบผสม ซึ่งเป็นเรื่องที่ทีมกายภาพต้องประเมินจากสภาพจริง ไม่ควรตัดสินจากชื่อรุ่น ก่อนประเมิน ควรบอกทีมถึงกิจวัตรประจำวันของผู้ป่วย เช่น กินข้าวบนรถหรือไม่ และเคยมีภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) หรือหน้ามืดเมื่อลุกนั่งหรือไม่

ผู้ที่ได้ประโยชน์มักเป็นผู้ที่ควบคุมลำตัวและศีรษะได้น้อย เช่น หลังโรคหลอดเลือดสมองที่แขนขาอ่อนแรงมาก ผู้ป่วยพาร์กินสันระยะที่ท่านั่งทรุดไปข้างหน้า หรือผู้สูงอายุที่ทรุดหลังจากป่วยนานและต้องการที่พิงศีรษะ สำหรับกลุ่มนี้ เบาะที่รองรับลำตัวช่วยให้นั่งสบายและกินอาหารได้ปลอดภัยขึ้น

ผู้ที่อาจไม่ได้ประโยชน์คือผู้ที่นั่งพิงรถเข็นธรรมดาได้และเดินได้บ้าง การใช้รถเข็นขนาดใหญ่จะทำให้ท่านเดินน้อยลง กล้ามเนื้อลีบเร็วขึ้น ทีมกายภาพมักแนะนำให้ใช้รถเข็นที่เล็กและเบาที่สุดที่ยังรองรับความต้องการ และให้ยืนหรือเดินเท่าที่ทำได้

ผู้ที่หายใจลำบากเมื่อเอนตัวมาก หรือมีกรดไหลย้อน อาจไม่สบายเมื่อพนักเอนลง ถ้าผู้ป่วยไอสำลักหรือหน้าซีดเมื่อเอน ให้กลับตั้งตรงและปรึกษาแพทย์ทันที

คนที่นั่งรถเข็นนานจะมีแรงกดสะสมที่ก้นและกระดูกก้นกบ ถ้าเบาะแข็ง ไม่พอดี หรือผู้ป่วยไถลลง ผิวหนังเสี่ยงเกิดแผลกดทับได้ในเวลาไม่นาน แนวทางด้านการดูแลผู้ป่วยติดเตียงของหน่วยงานการแพทย์เน้นการเปลี่ยนท่าสม่ำเสมอและตรวจผิวหนังทุกวัน

ผู้ดูแลควรตรวจผิวบริเวณก้น ต้นขาด้านหลัง และหลังส่วนล่างทุกครั้งที่ผู้ป่วยลงจากรถ ถ้าพบรอยแดงที่กดแล้วไม่จางภายในไม่กี่นาที ให้หยุดนั่งนานและแจ้งทีมดูแล ผิวหนังที่ชื้นจากเหงื่อหรือปัสสาวะทำให้เสี่ยงมากขึ้น

เบาะลดแรงกดช่วยได้ แต่ไม่มีเบาะที่ทำให้ผู้ป่วยนั่งได้นานไม่จำกัด ยังต้องเปลี่ยนท่าและยกตัวหรือเอียงตัวตามช่วงเวลาที่ทีมกายภาพกำหนด

ดูที่ป้ายหรือคู่มือของรุ่นนั้นว่ารองรับน้ำหนักตัวผู้ป่วยได้เท่าไร ความกว้างเบาะและความสูงพนักเหมาะกับสรีระ และจะผ่านประตูห้องนอน ห้องน้ำ และทางเดินบ้านได้หรือไม่ ให้วัดความกว้างของประตูทุกบานก่อนซื้อ บทความเรื่องความกว้างประตูกับรถเข็นช่วยแนะนำวิธีวัด

ตรวจเบรกว่ามือผู้ดูแลเอื้อมถึงและกดแน่น มีเบรกล้อหลังหรือเบรกมือของผู้เข็น ล้อต้องหมุนลื่นไม่ฝืด และที่วางเท้าถอดหรือพับได้เพื่อย้ายผู้ป่วยขึ้นเตียง ให้ถามร้านถึงอายุการรับประกันและอะไหล่ ไม่ควรซื้อรุ่นที่ซ่อมไม่ได้

รถเข็นทางการแพทย์บางประเภทมีเงื่อนไขทางทะเบียนเครื่องมือแพทย์ ให้ตรวจเลขทะเบียนหรือสอบถามร้านและโรงพยาบาลก่อนซื้อ และเก็บใบรับประกันไว้ รายละเอียดข้อกำหนดอาจเปลี่ยนแปลงได้ ให้ตรวจกับแหล่งทางการล่าสุด

ถ้าผู้ป่วยยังอยู่ในช่วงฟื้นตัวและการนั่งอาจเปลี่ยนไปในไม่กี่เดือน การยืมหรือเช่าจากโรงพยาบาล มูลนิธิ หรือศูนย์ให้ยืมอุปกรณ์อาจเหมาะกว่าซื้อ เพราะความต้องการเบาะและองศาอาจเปลี่ยนเมื่อกำลังกล้ามเนื้อเปลี่ยน

ถ้าผู้ป่วยมีอาการคงที่และต้องใช้ทุกวันระยะยาว การซื้อรุ่นที่ปรับขนาดได้และมีบริการหลังการขายเป็นทางเลือกที่สมเหตุสมผล ควรนำผู้ป่วยไปลองนั่งจริงในร้านหรือขอทดลองใช้ที่บ้านสั้น ๆ ก่อนตัดสินใจ

อย่าซื้อเพราะเห็นว่าใช้ได้ในรีวิว เพราะรีวิวส่วนใหญ่ไม่ระบุสภาพร่างกายผู้ป่วย เลือกจากการประเมินของคนที่เห็นผู้ป่วยจริง

รถเข็นที่หนักทำให้ผู้ดูแลเอวเสียได้ง่าย โดยเฉพาะตอนย้ายผู้ป่วยขึ้นลงเตียงและตอนเข็นขึ้นทางลาด ให้ผู้ดูแลเรียนวิธียกย้ายจากนักกายภาพบำบัดหรือพยาบาล และใช้อุปกรณ์ช่วย เช่น แผ่นเลื่อนหรือเข็มขัดช่วยย้าย ถ้าผู้ป่วยตัวใหญ่หรือเกร็ง

ก่อนเข็นทุกครั้ง ตรวจว่าเบรกล็อก ล้อลม (ถ้ามี) ไม่แบน เข็มขัดคาดตัวแน่นพอดี และเท้าวางบนที่วางเท้า ไม่ทิ้งผู้ป่วยไว้บนรถเอียงลาดโดยไม่มีคนเฝ้า

ผู้ดูแลที่เหนื่อยหรือเอวเริ่มเจ็บควรขอความช่วยเหลือจากญาติหรือบริการดูแลที่บ้าน การฝืนยกทำให้ผู้ดูแลล้มป่วยตามผู้ป่วยไปอีกคน