ในวันที่ท่านไม่สบาย คนในบ้านจะวัดกันหลายรอบและผลัดกันดู พอถึงตอนพบแพทย์ แต่ละคนจำตัวเลขคนละค่า คนหนึ่งบอกว่าเมื่อคืนสูงถึง 38 อีกคนบอกว่าไม่เกิน 37.5 แพทย์ได้ข้อมูลที่ขัดกันและตัดสินใจยาก ตารางเดียวที่ทุกคนเขียนลงช่องเดียวกันแก้ปัญหานี้ได้ทันที

อีกเหตุผลคือแนวโน้ม แพทย์ต้องการรู้ว่าไข้ขึ้นลงอย่างไรตลอดวัน ลงเองหรือลงเพราะยา กลับมาหลังยาหมดฤทธิ์ไหม ตัวเลขเดียวไม่บอกเรื่องเหล่านี้ แต่ตารางสามวันบอกได้

วันและเวลาต้องเป็นเวลาจริงที่วัด ไม่ใช่เวลาโดยประมาณ เพราะแพทย์จะเทียบกับเวลาที่ให้ยา ตำแหน่งวัดต้องจดทุกครั้ง เพราะรักแร้ ใต้ลิ้น หูและหน้าผากให้ค่าไม่เท่ากัน การเปลี่ยนตำแหน่งกลางทางทำให้เทียบแนวโน้มไม่ได้

ช่องยาคือช่องที่คนมักข้าม ให้จดชื่อยาตามที่อ่านบนซอง และเวลาที่ให้ ไม่ต้องจดขนาด เพราะแพทย์ดูจากใบสั่งยาได้ จุดประสงค์คือรู้ว่าตัวเลขที่เห็นอยู่ในช่วงที่ยาลดไข้ออกฤทธิ์หรือไม่ ถ้าให้ยาลดไข้ไปชั่วโมงก่อน ตัวเลข 37.2 ไม่ได้แปลว่าไข้หาย

ช่องอาการให้เขียนสั้น ๆ เป็นคำที่เห็นจริง หนาวสั่น เหงื่อออกมาก ปวดแผล แผลซึม ไอ ปัสสาวะแสบ ซึมกว่าปกติ กินได้น้อย ไม่ต้องตีความ เขียนเฉพาะสิ่งที่เห็นหรือได้ยิน

ผู้สูงอายุที่ผอมหรือผิวบาง การวัดรักแร้ที่หนีบแน่นและแห้งให้ผลสม่ำเสมอพอใช้ ส่วนผู้ที่นอนอ้าปากหายใจ ใต้ลิ้นอาจไม่เหมาะ และผู้ที่สับสนหรือไม่ให้ความร่วมมือ ปรอทวัดไข้ที่ใช้เวลาสั้นอย่างแบบหูหรือหน้าผากอาจสะดวกกว่า แต่ต้องวางตำแหน่งให้ถูกตามคู่มือ

ถ้าต้องเปลี่ยนตำแหน่ง เช่นรักแร้เจ็บเพราะแผลผ่าตัดใกล้เคียง ให้จดว่าเปลี่ยนเมื่อไร และวัดซ้ำด้วยทั้งสองตำแหน่งหนึ่งครั้งเพื่อให้แพทย์เห็นความต่าง

ผู้สูงอายุบางคนติดเชื้อรุนแรงแต่ปรอทขึ้นไม่สูง หรือไม่ขึ้นเลย เพราะการตอบสนองของร่างกายอ่อนลง ที่พบบ่อยกว่าคือท่านซึมลง กินน้อยลง สับสน หรือล้ม โดยอุณหภูมิยังอยู่ในช่วงปกติ ผู้ดูแลจึงต้องจดอาการควบคู่กับตัวเลขเสมอ และถือว่าอาการเปลี่ยนเป็นสัญญาณสำคัญพอ ๆ กับตัวเลข

บางคนมีอุณหภูมิต่ำกว่าปกติเมื่อติดเชื้อหนัก ถ้าตัวเลขต่ำผิดปกติร่วมกับซึมหรือตัวเย็นซีด อย่ามองว่าดีขึ้น ให้ติดต่อแพทย์ในวันเดียวกัน และโทร 1669 ถ้าปลุกไม่ตื่น

ไข้ต่ำ ๆ ในวันแรกหลังผ่าตัดเกิดได้และทีมแพทย์มักรู้อยู่แล้ว สิ่งที่น่ากังวลกว่าคือไข้ที่เกิดใหม่หลังกลับบ้านไปแล้วหลายวัน หรือไข้ที่ขึ้นสูงขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะเมื่อแผลปวดมากขึ้น บวมแดงร้อน มีน้ำหรือหนองซึม มีกลิ่น หรือมีอาการไอ ปัสสาวะแสบ น่องบวมข้างเดียว

ให้ถ่ายรูปแผลวันละครั้งในแสงเดียวกัน แล้วเทียบกันตอนจะโทรปรึกษา ภาพจากสามวันติดกันช่วยให้พยาบาลเห็นการเปลี่ยนแปลงชัดกว่าคำบรรยาย

ถ้าไม่ได้มีคำแนะนำเฉพาะ ช่วงที่มีไข้หรือเพิ่งออกจากโรงพยาบาลให้จดเช้า บ่าย เย็น และก่อนนอน เพิ่มอีกครั้งเมื่อท่านบอกว่าหนาวหรือร้อนผิดปกติ ปลุกท่านกลางดึกเพื่อวัดเฉพาะเมื่อแพทย์สั่งหรือมีอาการน่าห่วง เพราะการนอนหลับพักผ่อนก็ช่วยให้ฟื้นตัว

เมื่อสามวันติดกันไม่มีไข้ อาการดี กินได้ ให้ลดความถี่เหลือวันละครั้ง แต่เก็บตารางไว้จนถึงวันนัดตรวจ

ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดควรให้เภสัชกรดูรายการยาด้วยว่ามียาตัวไหนทำให้ง่วงหรือบังอาการไข้ได้ไหม และถ้ากิจวัตรประจำวันที่เคยทำเองได้ เช่นอาบน้ำ แต่งตัว เดินไปห้องน้ำ ทำได้น้อยลงในช่วงป่วย ให้จดไว้ในช่องอาการด้วย เพราะความสามารถที่ลดลงเร็วเป็นข้อมูลสำคัญที่ตัวเลขอุณหภูมิไม่บอก