แบบหนีบรักแร้ต้องให้ผู้ป่วยอยู่นิ่งนานกว่าแบบหน้าผากหรือหู แต่ให้ค่าที่อ่านซ้ำได้เมื่อวัดวิธีเดิม และผู้ดูแลช่วยพยุงแขนให้แนบลำตัวได้ในท่านอนหรือนั่ง ส่วนแบบหน้าผากเร็วมาก ใช้เวลาไม่กี่วินาที จึงเหมาะกับผู้ที่รอไม่ไหว แต่ผลขึ้นกับระยะห่าง เหงื่อ ผมที่ปิด และอุณหภูมิห้อง

แบบวัดหูให้ผลเร็วเช่นกัน แต่ขี้หูหรือการวางที่ไม่ตรงทำให้พลาดได้ และผู้ป่วยสมองเสื่อมบางคนไม่ชอบอะไรเข้าใกล้ใบหู เปรียบเทียบละเอียดอยู่ในบทความเรื่องรักแร้กับหน้าผาก

ไม่มีวิธีเดียวที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน เลือกวิธีที่ผู้ป่วยยอมให้ทำได้โดยไม่เครียด แล้วใช้วิธีเดียวกันซ้ำ

คนที่สมองเสื่อมมักตอบสนองต่อน้ำเสียงและสีหน้ามากกว่าถ้อยคำ ผู้ดูแลควรเข้าไปด้านหน้าให้ผู้ป่วยเห็น พูดช้า ๆ ด้วยประโยคสั้น เช่น ‘ขอวัดตัวหน่อยนะ’ แล้วลงมือทีละอย่าง แสดงให้ดูก่อนว่าปรอทไม่ทำอันตราย แต่อย่าอธิบายยาว ผู้ป่วยบางคนสงบขึ้นเมื่อได้ถือของที่คุ้นมือ

ท่านอนหงายหรือนั่งพิงที่รองรับหลังจะง่ายกว่าให้นั่งตัวตรงลอย ๆ ผู้ดูแลอาจนั่งข้างเตียง ใช้มือหนึ่งประคองแขนที่หนีบให้แนบลำตัว และอีกมือแตะไหล่เบา ๆ ห้ามกดแรงหรือล็อกตัว เพราะผู้ป่วยอาจกลัวและยิ่งต้านมากขึ้น

ลดเสียงรบกวน ปิดโทรทัศน์ ลดคนในห้อง และเลือกเวลาที่เขาสบาย ผู้ป่วยที่หิวหรือปวดปัสสาวะมักหงุดหงิดมากกว่าปกติ

อุณหภูมิร่างกายของผู้สูงอายุอยู่ต่ำกว่าคนหนุ่มสาวเล็กน้อยเป็นปกติ และไข้อาจแสดงแค่ว่าสูงกว่าปกติของเขาเอง การเทียบกับค่าปกติของเขาจึงมีประโยชน์กว่าการเทียบกับตัวเลขทั่วไป วิธีวัด ตำแหน่ง และเครื่องที่ต่างกันให้ค่าไม่เท่ากัน ถ้าเปลี่ยนบ่อย จะแยกไม่ออกว่าตัวเลขขยับเพราะผู้ป่วยหรือเพราะวิธี

จดวันที่ เวลา ตำแหน่งที่วัด และอาการที่เห็น เช่น ซึมลง กินน้อย ปัสสาวะสีเข้ม ไอ หรือสับสนเพิ่มขึ้น แล้วนำสมุดนี้ไปให้แพทย์หรือพยาบาลดู ช่วยได้มากกว่าบอกด้วยความจำ

เวลาที่เหมาะคือเวลาเดิมของแต่ละวัน เช่น ก่อนอาหารเช้าและก่อนนอน และวัดเพิ่มเมื่อสงสัยว่าไม่สบาย ไม่ต้องวัดบ่อยจนผู้ป่วยและผู้ดูแลเครียด

ผู้ป่วยสมองเสื่อมอาจบอกไม่ได้ว่าปวดหรือไม่สบาย อาการติดเชื้อมักมาในรูปความสับสนเพิ่มขึ้น (delirium) ซึมลง ไม่ยอมกินอาหาร ล้มบ่อยขึ้น หรือพฤติกรรมเปลี่ยนไปทันที โดยตัวเลขไข้อาจไม่สูงมาก การสังเกตการเปลี่ยนแปลงจากปกติจึงสำคัญไม่น้อยกว่าเทอร์โมมิเตอร์ ตามที่อธิบายไว้ในบทความเรื่องไข้ต่ำและซึมสับสน

ถ้าผู้ป่วยแตกต่างจากปกติอย่างชัดเจนภายในไม่กี่ชั่วโมงถึงหนึ่งสองวัน ให้ติดต่อแพทย์ แม้ปรอทจะบอกว่าไม่ถึงเกณฑ์ไข้ ผู้ดูแลที่อยู่กับเขาทุกวันคือคนที่เห็นความต่างได้ดีที่สุด

ผู้ป่วยที่ภาวะเปราะบาง (frailty) มาก หรือเริ่มทำกิจวัตรประจำวันได้น้อยลงโดยไม่มีเหตุชัด ก็ควรแจ้งแพทย์เช่นกัน เพราะอาจเป็นสัญญาณของการติดเชื้อที่ยังไม่มีไข้

ปรอทดิจิทัลแบบปลายอ่อนที่ใช้ได้ทั้งรักแร้ มีจอตัวเลขใหญ่ มีเสียงเตือนเมื่อวัดเสร็จ ใช้เวลาไม่นาน ก็เพียงพอสำหรับผู้ดูแลส่วนใหญ่ ปรอทแก้วชนิดปรอทเดิมแตกง่ายและมีสารอันตราย ผู้ดูแลที่มีผู้ป่วยกระสับกระส่ายควรหลีกเลี่ยง เกณฑ์เลือกอยู่ในบทความเรื่องเลือกเครื่องวัดอุณหภูมิ

ถ้าบ้านมีเครื่องใช้งานได้ดีอยู่แล้ว และผู้ป่วยยอมให้วัดด้วยวิธีนั้น ไม่จำเป็นต้องซื้อรุ่นแพงกว่า การเปลี่ยนเครื่องบ่อยทำให้เทียบแนวโน้มยากขึ้น ถ้าจะเปลี่ยน ให้วัดคู่ด้วยเครื่องเก่ากับใหม่ไม่กี่ครั้งเพื่อดูความต่าง

ทำความสะอาดปลายเครื่องด้วยแอลกอฮอล์เช็ดหลังใช้ทุกครั้ง โดยเฉพาะเมื่อใช้ร่วมกับคนอื่นในบ้านหรือกับผู้ป่วยที่มีแผลหรือติดเชื้อ