ที่นอนลมลดแรงกดโดยให้ตัวคนไข้จมลงในท่อลมหรือเซลล์ลม เพื่อกระจายน้ำหนักไปบนพื้นที่กว้างขึ้น และในแบบสลับแรงดัน ท่อลมจะพองและแฟบสลับกันเป็นจังหวะ จุดกดบนผิวจึงเปลี่ยนตำแหน่งตลอด ประโยชน์ทั้งหมดนี้อาศัยการที่ผิวสัมผัสกับพื้นที่นอนได้โดยตรงและเปลี่ยนรูปตามตัวคนไข้

เมื่อปูผ้าที่ไม่ยืดและตึงทับ ผ้าจะทำหน้าที่เหมือนสะพาน ตัวคนไข้นอนบนผ้ามากกว่าจมลงในที่นอน ส่วนที่นูนอย่างก้นกบและส้นเท้าอาจรับแรงมากกว่าที่ควร นักวิชาการเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า hammocking ซึ่งผู้ผลิตที่นอนลมหลายรายระบุไว้ในคู่มือให้หลีกเลี่ยง

ผ้าที่ซ้อนหลายชั้นยิ่งเพิ่มความตึง การปูผ้าปู ผ้ากันน้ำ แผ่นรองซับ และผ้าขวางเตียงทับกันสี่ชั้น แม้แต่ละชิ้นบาง แต่รวมกันแล้วหนาและแข็งกว่าที่คิด

ผ้าเคลือบพีวีซีกันน้ำได้ดีและราคาต่ำ แต่ระบายอากาศไม่ดี ผิวร้อนและเหงื่อขังได้ง่าย ผ้าที่เคลือบด้วย TPU มักบางและยืดหยุ่นกว่า ผ่านการซักได้หลายครั้ง และระบายความชื้นได้ดีกว่าพีวีซี แต่ยังมีความแตกต่างระหว่างผลิตภัณฑ์มาก ควรตรวจฉลากของผู้ผลิตว่าระบุวัสดุและวิธีซักไว้อย่างไร

ผ้าไมโครไฟเบอร์หรือผ้าไผ่ที่มีชั้นกันน้ำด้านล่างให้สัมผัสนุ่มกว่า เหมาะกับผู้ที่ผิวบางและระคายง่าย แต่การซักด้วยน้ำร้อนจัดหรืออบความร้อนสูงอาจทำให้ชั้นกันน้ำเสื่อม ผู้ดูแลควรอ่านสัญลักษณ์ซักบนป้าย

ไม่มีวัสดุใดที่เหมาะกับทุกคนเสมอ คนที่เหงื่อออกมาก คนที่ผิวเปื่อยง่าย และคนที่แพ้พลาสติก ต้องทดลองใช้แล้วสังเกตผิวทุกเช้า

การปูแบบหลวมหมายถึงให้ผ้ามีเนื้อเผื่อพอที่ตัวคนไข้จะจมลงได้ ผู้ดูแลหลายคนลองวางมือแบนใต้ผ้าที่ตำแหน่งก้นกบเมื่อคนไข้นอนอยู่ ถ้าสัมผัสท่อลมนุ่มและเลื่อนมือได้ แสดงว่าผ้าไม่ตึงเกินไป ถ้ามือรู้สึกเหมือนวางบนแผ่นแข็ง ให้ปรับ

ผ้าปูแบบมียางรัดมุมพอดีกับที่นอนธรรมดา แต่ที่นอนลมมักหนากว่าและมีมุมต่างกัน ผ้าที่รัดแน่นจึงดึงที่นอนและทำให้ผ้าตึง ถ้าเลือกแบบมียาง ควรเลือกยางที่ยืดได้มากหรือใช้วิธีเหน็บชายผ้าใต้ที่นอนอย่างหลวม ๆ แทน

ขอบและมุมของผ้าต้องไม่ไปบังท่อลม สายของปั๊ม หรือช่องปล่อยลมฉุกเฉิน เพราะในภาวะฉุกเฉินเช่นต้องทำ CPR ผู้ดูแลต้องปล่อยลมที่นอนอย่างรวดเร็ว

สัญญาณแรกที่ผู้ดูแลมักสังเกตได้คือผิวบริเวณก้นกบหรือสะโพกแดงเร็วขึ้นกว่าก่อนเปลี่ยนผ้า ทั้งที่ท่านอนและรอบพลิกตัวเหมือนเดิม สัญญาณที่สองคือคนไข้บอกว่านอนไม่สบายหรือร้อนกว่าปกติ ผู้ป่วยสมองเสื่อมอาจแสดงออกเป็นการขยับตัวมากขึ้น ดึงผ้า หรือหงุดหงิดตอนกลางคืน ซึ่งผู้ดูแลมักตีความเป็นอาการของโรค ทั้งที่อาจเป็นเพราะผ้าแข็งหรือร้อน

สัญญาณที่สามอยู่ที่ตัวที่นอน ถ้าปั๊มทำงานแต่ท่อลมไม่ค่อยเปลี่ยนรูป หรือคนไข้ดูเหมือนนอนอยู่บนผิวเรียบเกินไป ให้คลายผ้าที่มุมทุกด้านก่อนแล้วดูว่าที่นอนตอบสนองดีขึ้นหรือไม่ ถ้าดีขึ้นทันที แปลว่าผ้าตึงเกิน

ผู้ดูแลที่เปลี่ยนผ้าทุกวันควรจดข้อสังเกตสั้น ๆ ในสมุดว่าผ้าชนิดไหนถูกใช้และผิวเป็นอย่างไร เพราะถ้าต้องคุยกับพยาบาลที่มาเยี่ยมบ้าน ข้อมูลเหล่านี้ช่วยให้ประเมินได้เร็ว ผู้ป่วยที่ต้องพึ่งพาผู้อื่นในกิจวัตรประจำวันเกือบทั้งหมดจะพูดไม่ได้ว่าอะไรรบกวน ผู้ดูแลจึงเป็นผู้สังเกตแทน

ถ้าผู้ป่วยแทบไม่รั่ว หรือใส่ผ้าอ้อมที่ใช้ได้ดีอยู่แล้ว การเพิ่มผ้ากันน้ำคลุมทั้งที่นอนลมเป็นการเพิ่มความเสี่ยงโดยไม่ได้ประโยชน์มากนัก แผ่นรองซับใต้สะโพกชั้นเดียวพอรับเหตุการณ์เป็นครั้งคราว

ถ้างบจำกัด ให้ใช้เงินกับการจัดท่าและพลิกตัวตรงเวลาก่อน เพราะผ้ากันน้ำแก้ปัญหาที่นอนเปียก ไม่ได้แก้แรงกดที่ทำให้ผิวเสียหาย ผู้ดูแลควรจัดลำดับความสำคัญจากผิวผู้ป่วยไปที่นอน และจากที่นอนไปที่ผ้า

ถ้าที่นอนลมเป็นของเช่าหรือยืม ให้ถามเจ้าของก่อนใช้ผ้าอะไรทับ เพราะการเสียหายจากการดัดแปลงอาจไม่อยู่ในเงื่อนไขการรับประกัน

ถ้าห่วงแค่การรั่วซึมเฉพาะบริเวณสะโพก ใช้แผ่นรองซับขนาดพอดีและชั้นเดียว ซึ่งกระทบการจมของตัวน้อยกว่าผ้ากันน้ำคลุมทั้งเตียง ตรวจดูขนาดที่เหมาะกับเตียงในบทความเกี่ยวกับแผ่นรองซับของเว็บไซต์นี้

ถ้าห่วงเรื่องที่นอนเสียหายจากปัสสาวะ ให้ตรวจว่าที่นอนลมของคุณมีปลอกกันซึมในตัวหรือไม่ หลายรุ่นมีผ้าด้านบนที่ซักหรือเช็ดได้ ผู้ผลิตอาจมีปลอกแยกที่ออกแบบให้ใช้กับรุ่นนั้นโดยตรง ซึ่งปลอดภัยกว่าการดัดแปลงเอง

ถ้าผิวของผู้ป่วยมีรอยแดงหรือแผลอยู่แล้ว ให้ปรึกษาพยาบาลหรือแพทย์ก่อนเพิ่มผ้าใด ๆ ทับที่นอนลม