ผู้สูงอายุจำนวนมากไม่มีรายได้ประจำเหมือนวัยทำงาน จึงมองเงินก้อนที่มีอยู่เป็น "เงินที่ต้องอยู่ให้ได้ตลอดชีวิตที่เหลือ" โดยไม่รู้ว่าจะเหลืออีกกี่ปี ความไม่แน่นอนนี้ต่างจากความกังวลเรื่องเงินของคนวัยทำงานที่ยังมีรายได้เข้ามาเรื่อย ๆ และเมื่อผนวกกับความกังวลเรื่องสุขภาพที่เสื่อมลงตามวัยจริง ความคิดทั้งสองเรื่องมักพันกันจนแยกไม่ออกว่าเป็นห่วงเรื่องไหนกันแน่

ความกังวลลักษณะนี้มักรุนแรงขึ้นตอนกลางคืน เพราะไม่มีกิจกรรมอื่นมาดึงความสนใจ และร่างกายที่อยู่ในท่านอนราบอาจทำให้สังเกตอาการทางกายเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้ชัดขึ้น เช่น ใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อยหรือปวดท้อง ซึ่งยิ่งไปกระตุ้นความกังวลเรื่องสุขภาพให้วนซ้ำมากขึ้นไปอีก

วิธีแยกที่ใช้ได้จริงคือถามว่า "มีข้อมูลใหม่ที่ยังไม่ได้ตรวจสอบหรือไม่" ถ้าความกังวลเรื่องเงินยังไม่เคยคำนวณรายรับรายจ่ายจริงหรือยังไม่เคยตรวจสอบสิทธิสวัสดิการที่มีสิทธิได้รับ นั่นคือความกังวลที่แก้ได้ด้วยการหาข้อมูลจริง แต่ถ้าคำนวณและตรวจสอบแล้วพบว่าสถานการณ์การเงินยังพออยู่ได้ แต่ยังคิดวนไม่หยุด นั่นคือสัญญาณของความวิตกกังวลที่ต้องการวิธีจัดการความคิดมากกว่าข้อมูลเพิ่มเติม

หลักการเดียวกันใช้กับความกังวลเรื่องสุขภาพได้ หากมีอาการที่ยังไม่เคยตรวจ ควรไปพบแพทย์เพื่อให้ได้คำตอบที่ชัดเจน แต่หากตรวจแล้วผลปกติหรือแพทย์อธิบายแล้วว่าไม่มีอะไรน่าห่วง แต่ยังคงกังวลซ้ำเรื่องเดิมทุกคืน นั่นคือรูปแบบของความวิตกกังวลที่ต้องดูแลแยกจากอาการทางกายที่แท้จริง

ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันเพื่อควบคุมโรคเรื้อรัง ควรทราบว่ายาบางกลุ่ม เช่น ยาขับปัสสาวะที่กินตอนเย็น หรือยาบางชนิดที่มีผลกระตุ้นระบบประสาท อาจส่งผลต่อการนอนหรือทำให้รู้สึกใจสั่นได้ ควรให้แพทย์หรือเภสัชกรทบทวนเวลาและชนิดของยาทั้งหมด ไม่ใช่สรุปเองว่าอาการทั้งหมดมาจากความกังวลเพียงอย่างเดียว

หากเคยได้รับยานอนหลับหรือยาคลายกังวลมาก่อน ต้องระวังเป็นพิเศษเรื่องความเสี่ยงหกล้มตอนกลางคืน เพราะยากลุ่มนี้อาจทำให้ง่วงซึมและเพิ่มความเสี่ยงหกล้มในผู้สูงอายุ ควรให้แพทย์เป็นผู้พิจารณาว่าจำเป็นต้องใช้ต่อเนื่องหรือไม่ ไม่ควรปรับขนาดยาเองไม่ว่าในทิศทางใด