พฤติกรรมตรวจสอบซ้ำ เช่น ตรวจล็อกประตูหลายรอบ ถามยืนยันเรื่องเดิมซ้ำ หรือหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่เคยทำได้ตามปกติ เป็นสัญญาณที่ควรจดความถี่ไว้ ไม่ใช่แค่จำไว้คร่าว ๆ เพราะการเห็นแนวโน้มเป็นตัวเลขหรือจำนวนครั้งต่อสัปดาห์ ช่วยให้ครอบครัวตัดสินใจได้ชัดเจนกว่าความรู้สึกว่าดูเหมือนจะแย่ลง

อีกจุดที่ควรสังเกตคือวงจรการให้ความอุ่นใจ หากผู้ดูแลต้องตอบคำถามเดิมซ้ำหลายสิบครั้งต่อวันเพื่อให้ผู้สูงอายุรู้สึกอุ่นใจ นั่นอาจเป็นสัญญาณว่าความกังวลกำลังถูกตอกย้ำมากกว่าคลี่คลาย ควรเริ่มปรับวิธีตอบ เช่น ใช้คำตอบที่เขียนไว้แทนการตอบด้วยปากทุกครั้ง

ผู้สูงอายุจำนวนมากไม่ได้แสดงความกังวลด้วยคำพูดตรง ๆ แต่แสดงผ่านอาการทางกาย เช่น กินน้อยลง นอนหลับยากขึ้น ปวดเมื่อยตามตัวโดยไม่มีสาเหตุชัดเจน หรือบ่นแน่นท้อง ลักษณะนี้เรียกว่าอาการแสดงไม่ตรงแบบ หรือ atypical presentation ซึ่งพบได้บ่อยในผู้สูงอายุ ครอบครัวที่รอฟังคำว่ากังวลจากปากผู้สูงอายุโดยตรงจึงอาจพลาดสัญญาณที่ปรากฏอยู่แล้วในร่างกาย

ควรตรวจสอบว่าอาการทางกายเหล่านี้เกิดขึ้นพร้อมกับเหตุการณ์หรือช่วงเวลาที่มีความกังวลสูงหรือไม่ เช่น ก่อนนัดหมอหรือหลังดูข่าว ถ้าสัมพันธ์กันชัดเจน มักเชื่อมโยงกับความกังวล แต่ถ้าอาการทางกายเกิดต่อเนื่องโดยไม่สัมพันธ์กับเหตุการณ์ใด ควรพบแพทย์เพื่อตรวจแยกสาเหตุอื่นด้วย

สิ่งแวดล้อมในบ้านมีผลต่อความกังวลมากกว่าที่คิด ควรตรวจสอบว่ามีจุดเสี่ยงหกล้มที่ทำให้ผู้สูงอายุกังวลเรื่องความปลอดภัยตลอดเวลาหรือไม่ เอกสารสำคัญ เช่น บิลค่าใช้จ่ายหรือสมุดบัญชี จัดเก็บเป็นระเบียบจนหาได้ง่ายหรือไม่ และรายการยาที่ใช้อยู่ชัดเจนพอที่จะไม่ทำให้กังวลเรื่องกินยาผิดหรือไม่

ความไม่เป็นระเบียบของเอกสารและสิ่งของในบ้านมักเป็นแหล่งความกังวลเงียบ ๆ ที่ครอบครัวมองข้าม เพราะผู้สูงอายุอาจไม่พูดตรง ๆ ว่ากังวลเรื่องหาเอกสารไม่เจอ แต่แสดงออกเป็นความกระวนกระวายทั่วไปแทน

ความกังวลส่วนหนึ่งเกิดจากความไม่แน่ใจว่าจะพึ่งใครได้เมื่อมีปัญหา ครอบครัวควรตรวจสอบว่ามีคนรับผิดชอบหลักที่ผู้สูงอายุรู้จักติดต่อได้ทันทีหรือไม่ มีปฏิทินหรือช่องทางสื่อสารร่วมกันที่ทุกคนในบ้านเห็นตรงกันหรือไม่ และผู้สูงอายุรู้หรือไม่ว่าต้องทำอย่างไรหากติดต่อคนรับผิดชอบหลักไม่ได้ในบางช่วง

การมีระบบสำรอง เช่น เบอร์โทรคนที่สองที่ติดต่อได้เมื่อคนแรกไม่ว่าง ช่วยลดความกังวลเรื่องถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวได้มาก แม้ในความเป็นจริงจะไม่ค่อยเกิดเหตุการณ์นั้นก็ตาม เพราะความรู้สึกมั่นคงมาจากการรู้ว่ามีแผนสำรองมากกว่าการไม่เคยต้องใช้แผนนั้นเลย