เมื่อผู้สูงอายุถามคำถามเดิมซ้ำหลายรอบ ครอบครัวมักเข้าใจว่าเป็นความกังวลอย่างเดียว แต่ในความเป็นจริงมีอย่างน้อยสองสาเหตุที่ดูคล้ายกันจากภายนอก สาเหตุแรกคือถามซ้ำเพราะยังกังวลไม่หายแม้ได้คำตอบแล้ว ผู้สูงอายุกลุ่มนี้มักจำคำตอบได้แต่รู้สึกไม่มั่นใจจนต้องถามยืนยันซ้ำ สาเหตุที่สองคือถามซ้ำเพราะจำไม่ได้ว่าเพิ่งถามและได้รับคำตอบไปแล้วจริง ๆ ซึ่งเกี่ยวข้องกับความจำระยะสั้นที่เริ่มเปลี่ยนแปลง

วิธีสังเกตความต่างคือลองถามกลับเบา ๆ ว่าจำได้ไหมว่าเพิ่งคุยเรื่องนี้กันเมื่อครู่ ถ้าจำได้แต่บอกว่ายังไม่สบายใจ มักเป็นความกังวลที่ต้องการการจัดการทางใจ แต่ถ้าไม่รู้เลยว่าเพิ่งถามไปแล้ว ควรพิจารณาว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงของความจำที่ควรพูดคุยกับแพทย์ โดยเฉพาะหากเกิดร่วมกับความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวันพื้นฐานหรือ ADL เช่น การจัดยาเองหรือการจำนัดหมาย เริ่มลดลงด้วย

เทคนิคลดความกังวลที่ใช้กันทั่วไป เช่น การหายใจลึก การนับลมหายใจ หรือการจับสิ่งของที่คุ้นเคยไว้ในมือ ส่วนใหญ่ปลอดภัยและทำได้ในท่านั่ง แต่บางเทคนิคที่มาจากสื่อทั่วไป เช่น การยืดเหยียดหรือโยคะบางท่าที่ต้องก้มตัวหรือเปลี่ยนท่าเร็ว อาจเสี่ยงทำให้เวียนศีรษะจากความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า หรือที่เรียกว่า orthostatic hypotension ซึ่งพบได้บ่อยในผู้สูงอายุ จึงควรเลือกเทคนิคที่ทำได้ขณะนั่งบนเก้าอี้ที่มั่นคงเป็นหลัก

การนับลมหายใจช้า ๆ สิบครั้งพร้อมนับตามเสียงนาฬิกาหรือจังหวะที่คุ้นเคย มักได้ผลดีกับผู้สูงอายุที่คุ้นเคยกับการสวดมนต์หรือทำสมาธิอยู่แล้ว เพราะเป็นรูปแบบที่คุ้นเคย ไม่ใช่เทคนิคใหม่ที่ต้องเรียนรู้ตอนกำลังกังวล การใช้เทคนิคที่ผู้สูงอายุคุ้นเคยอยู่แล้วจึงได้ผลเร็วกว่าการสอนวิธีใหม่ในช่วงที่กำลังไม่สบายใจ

สิ่งกระตุ้นความกังวลที่พบบ่อยแต่ครอบครัวมักมองข้ามคือข่าวสารที่มีเนื้อหาน่ากลัวหรือรุนแรง โดยเฉพาะช่วงก่อนนอนที่ผู้สูงอายุหลายคนเปิดโทรทัศน์ดูข่าวเป็นกิจวัตร การย้ายเวลาดูข่าวมาเป็นช่วงกลางวันแทนและเปลี่ยนกิจกรรมก่อนนอนเป็นอย่างอื่นที่สงบกว่า ช่วยลดความกังวลสะสมก่อนนอนได้จริง

อีกจุดที่ช่วยได้คือการสร้างกิจวัตรที่คาดเดาได้ในแต่ละวัน เพราะความไม่แน่นอนเป็นตัวกระตุ้นความกังวลที่สำคัญ ผู้สูงอายุที่รู้ล่วงหน้าว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง เช่น เวลากินข้าว เวลาโทรหาลูกหลาน หรือเวลาออกไปเดินเล่น มักกังวลน้อยกว่าคนที่ไม่รู้ตารางชีวิตของตัวเอง ปฏิทินตัวใหญ่ที่มองเห็นชัดหรือกระดานเขียนกิจกรรมประจำวันช่วยลดความกังวลเรื่องวันนี้จะเกิดอะไรขึ้นได้ดี

ผู้ดูแลจำนวนมากพยายามแก้ความกังวลด้วยการรีบจัดการทุกอย่างให้แทน เช่น ถ้ากังวลเรื่องนัดหมอก็จัดการนัดให้หมดโดยไม่บอกรายละเอียด วิธีนี้อาจลดความกังวลได้ชั่วคราวแต่ทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกว่าตัวเองควบคุมชีวิตตัวเองไม่ได้ ซึ่งอาจยิ่งเพิ่มความกังวลในระยะยาว การชวนผู้สูงอายุมีส่วนร่วมตัดสินใจ เช่น ให้เลือกเวลานัดหรือให้ช่วยจดรายการที่ต้องเตรียม ช่วยรักษาความรู้สึกว่ายังควบคุมชีวิตตัวเองได้อยู่ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยลดความกังวลในผู้สูงอายุ

การให้มีส่วนร่วมยังช่วยให้ผู้ดูแลสังเกตได้ง่ายขึ้นว่าความสามารถที่ซับซ้อนกว่าการดูแลตัวเองพื้นฐาน อย่างการจัดการนัดหมายหรือการใช้โทรศัพท์ ซึ่งเรียกว่า IADL ยังทำได้อยู่หรือเริ่มยากขึ้น ข้อมูลนี้มีประโยชน์มากถ้าต้องปรึกษาแพทย์ในภายหลัง