ความเศร้าลึกมักทำให้นอนหลับไม่สนิท ตื่นกลางดึกบ่อย หรือนอนน้อยลงต่อเนื่องหลายสัปดาห์ ความเหนื่อยล้าสะสมจากการนอนไม่พอส่งผลโดยตรงต่อการทรงตัวและสมาธิ ทำให้ความเสี่ยงหกล้มเพิ่มขึ้นในช่วงที่ไม่มีคู่ชีวิตคอยประคองหรือสังเกตอยู่ใกล้ ๆ อีกต่อไป

อีกจุดที่มักถูกมองข้ามคืออาการวิงเวียนหรือหน้ามืดเวลาลุกยืน หรือความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) ซึ่งพบได้บ่อยขึ้นในผู้สูงอายุอยู่แล้ว แต่เมื่อไม่มีคู่ชีวิตคอยยื่นมือช่วยพยุงหรือเตือนให้ลุกช้า ๆ ความเสี่ยงหกล้มจากอาการนี้จึงสูงขึ้นกว่าช่วงที่ยังอยู่ด้วยกันสองคน ความเสี่ยงนี้ยิ่งสูงขึ้นหากมีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยร่วมด้วย เพราะกำลังขาที่ลดลงทำให้ทรงตัวกลับคืนได้ช้าลงเมื่อหน้ามืด

คู่สมรสที่อยู่ด้วยกันมานานมักแบ่งหน้าที่กันโดยไม่รู้ตัว ฝ่ายหนึ่งอาจเป็นคนจัดยาใส่กล่องทุกสัปดาห์ อีกฝ่ายอาจเป็นคนขับรถหรือดูแลเรื่องเงิน เมื่อฝ่ายที่รับผิดชอบงานเหล่านี้จากไป งานนั้นไม่ได้หายไปด้วย แต่กลายเป็นช่องโหว่ที่ไม่มีใครตรวจสอบ เช่น ยาที่เคยมีคนช่วยแบ่งอาจเริ่มกินผิดเวลาหรือลืมกิน โดยที่ผู้สูงอายุเองอาจไม่เคยชินกับการจัดยาด้วยตัวเองมาก่อน

การขับรถเป็นอีกจุดที่ต้องระวังเป็นพิเศษ หากคู่ชีวิตที่จากไปเป็นคนขับรถหลักมาตลอด ผู้สูงอายุที่เหลืออยู่อาจต้องกลับมาขับเองครั้งแรกในรอบหลายปี หรือหลีกเลี่ยงการเดินทางไปเลยจนกระทบการไปพบแพทย์และซื้อของจำเป็น ทั้งสองแบบมีความเสี่ยงต่างกันและต้องได้รับการประเมินอย่างรอบคอบ ไม่ใช่ตัดสินใจแทนทันทีจากความกังวลของลูกหลานเพียงฝ่ายเดียว

ผู้สูงอายุที่เพิ่งสูญเสียคู่ชีวิตมักอยู่ในภาวะเหงาและต้องการมีคนพูดคุยด้วยมากเป็นพิเศษ ซึ่งเป็นช่องทางที่มิจฉาชีพมักใช้หลอกลวง ทั้งการอ้างเป็นคนรู้จักที่ต้องการความช่วยเหลือด่วน การชวนลงทุนที่ให้ผลตอบแทนสูงผิดปกติ หรือการโทรมาสร้างความคุ้นเคยต่อเนื่องก่อนขอยืมเงินหรือให้โอนเงิน ครอบครัวควรตระหนักว่าความเสี่ยงนี้เพิ่มขึ้นในช่วงเวลานี้โดยเฉพาะ ไม่ใช่ความเสี่ยงทั่วไปที่เท่ากันทุกช่วงเวลา

ควรตรวจสอบช่องทางแจ้งเบาะแสภัยทางการเงินและวิธีป้องกันล่าสุดจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยตรง เนื่องจากรูปแบบกลลวงและช่องทางแจ้งเหตุเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา การเตรียมระบบป้องกันไว้ล่วงหน้าจึงสำคัญกว่าการแก้ปัญหาหลังถูกหลอกไปแล้ว

การจัดระบบความปลอดภัยที่ดีต้องไม่ทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกว่าถูกยึดอำนาจตัดสินใจไปทั้งหมดในช่วงที่เปราะบางอยู่แล้ว การควบคุมทุกเรื่องแทนทันที เช่น ยึดกุญแจรถหรือบัญชีธนาคารโดยไม่ปรึกษา อาจทำให้รู้สึกสูญเสียทั้งคู่ชีวิตและความเป็นตัวเองไปพร้อมกัน ซึ่งอาจทำให้ความเศร้าลึกขึ้นแทนที่จะดีขึ้น

แนวทางที่สมดุลกว่าคือชวนคุยตรง ๆ ว่ากังวลเรื่องความปลอดภัยจุดไหน แล้วออกแบบระบบร่วมกัน เช่น ระบบเช็กอินประจำวันที่ทำให้รู้สึกเหมือนมีคนห่วงใย ไม่ใช่ถูกจับตามอง หรือการประเมินการขับรถโดยผู้เชี่ยวชาญแทนการตัดสินใจแทนโดยลูกหลาน ซึ่งช่วยรักษาทั้งความปลอดภัยและความรู้สึกว่ายังจัดการชีวิตตัวเองได้