ทริปของผู้สูงอายุมักไปกับกระเป๋าใบเดียวที่ลูกหลานช่วยลาก และพื้นที่ในกระเป๋าสะพายข้างตัวมีน้อย หมอนเมมโมรี่โฟมทรงตัวยูมักกินพื้นที่เท่าหมอนใบเล็กหนึ่งใบ ยัดให้แบนไม่ได้มากนักเพราะโฟมคืนรูปช้า ส่วนมากต้องหิ้วติดตัวหรือห้อยกับกระเป๋า ซึ่งก็ทำให้ได้ใช้ตลอดการเดินทางโดยไม่ต้องรื้อกระเป๋า

หมอนเป่าลมพับแล้วเล็กเท่ากำปั้นถึงเท่าขวดน้ำ ใส่กระเป๋าสะพายได้ จุดนี้เป็นข้อได้เปรียบที่ชัดที่สุด แต่ราคาที่ต้องจ่ายคือทุกครั้งที่ใช้ต้องเป่า และต้องเอาลมออกก่อนเก็บ หมอนเม็ดบีดส์บีบเก็บได้พอสมควร แต่เมื่อคลายออก เม็ดข้างในจะเกลี่ยกันไม่เท่า ต้องนวดให้ทั่วก่อนใช้

ลองถามตัวเองว่าหมอนจะอยู่ตรงไหนเมื่อไม่ได้ใช้ ถ้าคำตอบคือห้อยไว้นอกกระเป๋า โฟมก็พอไหว ถ้าคำตอบคือยัดไว้ในกระเป๋าสะพายใบเล็ก แบบเป่าลมหรือแบบบีดส์แบบบีบได้จะสมเหตุสมผลกว่า

หมอนรองคอสัมผัสผิวคอ เหงื่อ และน้ำมันผมโดยตรง แถมในบ้านเรามีอากาศชื้น ถ้าเก็บทั้งที่ยังอับชื้นจะมีกลิ่นได้ง่าย ลักษณะของวัสดุมีผลต่อความยากง่ายในการดูแลมากกว่าที่คิด

หมอนโฟมส่วนใหญ่ซักไส้ตรง ๆ ไม่ได้ เพราะโฟมอุ้มน้ำแล้วแห้งช้า จึงต้องดูว่าปลอกถอดซักได้ไหม และมีซิปที่ผู้สูงอายุจับได้ง่ายหรือเปล่า หมอนเป่าลมเช็ดด้วยผ้าชุบน้ำสบู่ได้ง่ายที่สุด ผิวพลาสติกหรือผ้าเคลือบไม่ซับเหงื่อ แต่ผิวเรียบทำให้รู้สึกเหนียวเมื่อคอชื้น จึงควรมีปลอกผ้าบาง ๆ สวมอีกชั้น

หมอนเม็ดบีดส์มักซักปลอกได้ แต่ซักตัวในไม่ค่อยสะดวก และถ้าเม็ดหกออกมาจากรอยตะเข็บ จะเป็นเม็ดเล็กที่กลิ้งตามพื้น ผู้สูงอายุอาจเหยียบแล้วลื่น จึงควรตรวจตะเข็บก่อนออกเดินทาง

คอของผู้สูงอายุจำนวนมากมีกระดูกสันหลังส่วนคอเสื่อม หลังค่อมเล็กน้อย หรือก้มหน้าตั้งแต่เดิม หมอนที่หนาเกินไปจะดันศีรษะไปข้างหน้ามากขึ้น ทำให้ตื่นมาปวดคอ หมอนที่บางเกินไปก็ปล่อยให้ศีรษะตกไปด้านข้าง ลองสังเกตว่าตอนนั่งท่าปกติ ศีรษะของท่านเอียงหรือก้มอยู่แล้วหรือไม่ และเลือกหมอนที่ช่วยให้ศีรษะตั้งตรงในแนวกลางลำตัว ไม่ใช่หมอนที่ดันคางชิดอก

โฟมคุณภาพดีรับน้ำหนักศีรษะได้สม่ำเสมอและไม่ยุบกลางทาง แต่โฟมที่แข็งเกินไปกดต้นคอได้ หมอนเป่าลมปรับระดับได้ตามปริมาณลม ซึ่งเป็นข้อดี แต่ถ้าเป่าแน่นเกินจะแข็งเหมือนท่อน ถ้าเป่าน้อยเกินจะยุบ ผู้สูงอายุที่ไม่เคยใช้อาจปรับไม่ถูก ควรลองที่บ้านก่อนวันเดินทางอย่างน้อยหนึ่งครั้ง โดยนั่งนาน 20 ถึง 30 นาทีในเก้าอี้ที่นั่งสบายแบบเดียวกับบนรถ

มีรายละเอียดที่มักถูกมองข้าม คือคอหมอนด้านหน้า หมอนบางรุ่นมีปลายเปิดที่หน้าคอเพื่อไม่ให้กดลำคอ แต่บางรุ่นมีขอบหนาด้านหน้าซึ่งดันใต้คางจนอึดอัด ผู้สูงอายุที่มีเสียงแหบหรือกลืนลำบากอยู่แล้วควรเลี่ยงแบบที่ปิดแน่นหน้าคอ

หมอนเป่าลมต้องอาศัยแรงเป่าและนิ้วที่จับวาล์ว ผู้สูงอายุที่เป็นโรคปอดเรื้อรัง หอบง่าย หรือนิ้วมือผิดรูปจากข้อเสื่อมจะเหนื่อยกับการเป่าและปิดวาล์วไม่สนิท ลูกหลานอาจเป่าให้ก็ได้ แต่ถ้าเดินทางตามลำพังจะติดขัด รุ่นที่มีวาล์วกดแบบกดปุ่มเดียวช่วยได้บ้าง แต่ก็ควรให้ลองกดก่อนซื้อ

เมมโมรี่โฟมสะสมความร้อนจากร่างกาย ในรถที่แอร์ไม่เย็นหรือระหว่างรอที่ท่ารถ คอและท้ายทอยจะร้อนอบ ผู้สูงอายุที่ไวต่ออุณหภูมิจะหงุดหงิดและไม่ยอมใช้ หมอนโฟมที่มีปลอกผ้าระบายอากาศช่วยได้ระดับหนึ่ง แต่ไม่ได้ทำให้เย็น

ส่วนผู้สูงอายุที่ผิวบางและบอบช้ำง่าย ควรตรวจว่าหมอนไม่มีตะเข็บหรือปุ่มวาล์วที่กดผิวท้ายทอย และถ้าใช้ปลอกผ้าต้องไม่หยาบเกินไป

หมอนรองคอลดการที่ศีรษะหล่นไปข้างหน้าหรือเอียงกะทันหันเมื่อเผลอหลับ จึงลดอาการเมื่อยคอหลังตื่นได้ในหลายคน แต่ไม่ได้รักษาข้อเสื่อมของกระดูกคอ และไม่ได้ป้องกันเลือดคั่งหรือลิ่มเลือดที่ขาจากการนั่งนิ่งนานซึ่งเป็นความเสี่ยงของการเดินทางไกล ผู้สูงอายุที่มีประวัติหลอดเลือดดำอุดตัน เป็นโรคหัวใจ หรือกินยาต้านการแข็งตัวของเลือด ควรถามแพทย์เรื่องการเดินทางไกลแยกต่างหาก

ปัญหาที่เจอบ่อยในครอบครัวคือซื้อหมอนราคาสูงเพราะหวังว่าจะหายปวดคอ แล้วผิดหวังเมื่อใช้จริง อาการปวดคอที่ร้าวลงแขนหรือชาปลายนิ้วควรได้รับการตรวจ ไม่ใช่แก้ด้วยหมอน