อาการปวดข้อมือหรือไหล่เป็นปัญหาที่พบบ่อยที่สุด สาเหตุหลักมักมาจากความสูงไม้เท้าไม่พอดี ทำให้ข้อศอกเหยียดตรงเกินไปหรืองอมากเกินไปขณะรับน้ำหนัก อีกสาเหตุคือถือไม้เท้าผิดข้าง คือถือข้างเดียวกับขาที่อ่อนแรงแทนที่จะถือข้างตรงข้าม ซึ่งทำให้น้ำหนักตกที่ข้อมือมากกว่าที่ควร

วิธีรับมือเบื้องต้นคือกลับไปวัดความสูงใหม่ตามหลักที่ถูกต้อง และตรวจสอบว่าถือมือถูกข้างหรือไม่ หากปรับแล้วยังปวดต่อเนื่องเกิน 1 สัปดาห์ ควรปรึกษาแพทย์หรือนักกายภาพบำบัด เพราะอาจมีภาวะข้อเสื่อมหรือปัญหาข้อมืออื่นร่วมด้วยที่ต้องประเมินแยกต่างหาก

หากฝึกใช้ไม้เท้าตามขั้นตอนที่ถูกต้องแล้วแต่ยังรู้สึกเซหรือไม่มั่นใจ อาจเป็นสัญญาณว่าระดับปัญหาการทรงตัวมีมากกว่าที่ไม้เท้าปลายเดียวจะรองรับได้ ผู้สูงอายุที่มีภาวะทรงตัวไม่มั่นคงระดับปานกลางถึงมากมักต้องการฐานรองรับที่กว้างกว่า เช่น ไม้เท้าสี่ขา หรือวอล์กเกอร์

การประเมินที่นักกายภาพบำบัดมักใช้คือแบบทดสอบ Timed Up and Go ซึ่งจับเวลาการลุกจากเก้าอี้ เดินระยะสั้น เลี้ยวกลับ แล้วนั่งลง หากใช้เวลานานผิดปกติหรือดูไม่มั่นคงระหว่างทำแบบทดสอบ นักกายภาพบำบัดอาจแนะนำให้เปลี่ยนชนิดอุปกรณ์ช่วยเดิน ไม่ควรฝืนใช้ไม้เท้าปลายเดียวต่อไปโดยหวังว่าจะค่อย ๆ ดีขึ้นเอง

พื้นกระเบื้องมันวาว พื้นเปียกในห้องน้ำ หรือพื้นหินขัดเป็นจุดเสี่ยงที่ไม้เท้าลื่นได้ง่ายแม้ยางปลายจะยังอยู่ในสภาพดี สาเหตุมักมาจากมุมที่วางไม้เท้าไม่ตั้งฉากกับพื้นพอดี หรือลายดอกยางเริ่มสึกจนสัมผัสพื้นได้ไม่เต็มหน้ายาง

วิธีรับมือคือตรวจสภาพยางปลายเป็นประจำ วางไม้เท้าให้ตั้งฉากกับพื้นมากที่สุดขณะก้าว และหลีกเลี่ยงการเดินผ่านพื้นเปียกโดยไม่จำเป็น หากบ้านมีพื้นผิวมันวาวมากในหลายจุด อาจพิจารณาปูแผ่นกันลื่นเสริมในจุดที่ใช้งานบ่อย เช่น หน้าห้องน้ำหรือทางเข้าบ้าน

หลายครอบครัวเจอปัญหาที่ผู้สูงอายุไม่อยากใช้ไม้เท้าเพราะรู้สึกว่าทำให้ดูแก่หรืออ่อนแอ ทั้งที่ร่างกายต้องการความช่วยเหลือจริง ปัญหานี้เป็นเรื่องความรู้สึกและทัศนคติมากกว่าปัญหาทางกายภาพ การพูดคุยอย่างเข้าใจ เน้นย้ำว่าไม้เท้าช่วยให้เดินได้ไกลขึ้นและอิสระมากขึ้น มักได้ผลดีกว่าการบังคับหรือตำหนิ

ผู้ดูแลอาจชวนเลือกไม้เท้าที่มีสีหรือลวดลายที่ผู้สูงอายุชอบ เพื่อให้รู้สึกเป็นของใช้ส่วนตัวมากกว่าอุปกรณ์ทางการแพทย์ และควรชี้ให้เห็นตัวอย่างจริงว่ากิจกรรมที่เคยทำไม่ได้ เช่น เดินไปตลาดเอง กลับมาทำได้อีกครั้งเมื่อใช้ไม้เท้าช่วย