ครอบครัวจำนวนมากอยากทำให้ผู้สูงอายุประหลาดใจดีใจ จึงเลือกซื้อเครื่องมาเองแล้วเอาไปให้โดยไม่ให้ทดลองก่อน แต่การใช้โทรศัพท์อยู่ในกลุ่มความสามารถที่เรียกว่า IADL คือกิจวัตรที่ต้องอาศัยความจำ การมองเห็น และการตัดสินใจร่วมกัน ต่างคนต่างมีจุดที่ถนัดและไม่ถนัดไม่เหมือนกัน เครื่องที่ลูกหลานคิดว่าใช้ง่ายอาจไม่ง่ายสำหรับพ่อแม่จริง ๆ

เมื่อผู้สูงอายุเปิดกล่องมาเจอเครื่องที่ปุ่มเล็กเกินไปหรือเมนูซับซ้อนกว่าที่คุ้นเคย ความรู้สึกแรกมักไม่ใช่ความตื่นเต้นแต่เป็นความกังวลว่าจะทำเสีย จึงเลือกเก็บเครื่องไว้เฉย ๆ ดีกว่าเสี่ยงลอง

อีกความผิดพลาดที่พบบ่อยคือซื้อเครื่องมาแล้วเปิดใช้งานทันทีโดยไม่แตะการตั้งค่าเลย ทำให้ตัวอักษรเล็ก การแจ้งเตือนป๊อปอัปขึ้นถี่จนน่าตกใจ และไม่มีเบอร์โทรด่วนของคนในครอบครัวติดหน้าจอไว้ เมื่อเกิดปัญหาเล็กน้อยอย่างข้อความแจ้งอัปเดตซอฟต์แวร์ขึ้นมา ผู้สูงอายุหลายคนตีความว่าเครื่องเสียหรือถูกไวรัสและเลิกใช้ไปเลย

การตั้งค่าที่ควรทำตั้งแต่วันแรกไม่ใช่เรื่องซับซ้อน แต่ต้องมีคนตั้งใจนั่งทำร่วมกับผู้สูงอายุ ไม่ใช่ทำเสร็จแล้วส่งเครื่องให้เฉย ๆ

ผู้สูงอายุจำนวนมากมีภาวะการได้ยินเสื่อมตามวัยที่เรียกว่า presbycusis ซึ่งทำให้ฟังเสียงความถี่สูงได้ยากขึ้น หากใส่เครื่องช่วยฟังอยู่ด้วย โทรศัพท์บางรุ่นอาจทำให้เกิดเสียงหวีดหรือแทรกสัญญาณเวลาแนบหูฟัง ครอบครัวมักไม่รู้ว่านี่คือสาเหตุที่ผู้สูงอายุเริ่มหลีกเลี่ยงการรับสาย เพราะผู้สูงอายุเองก็ไม่รู้จะอธิบายอาการนี้อย่างไรและอาจไม่อยากทำให้ลูกหลานเป็นห่วง

การแก้ปัญหานี้ทำได้จริงเพียงแค่ทดลองเปิดลำโพงแทนแนบหูฟังหรือปรับโหมดเข้ากันกับเครื่องช่วยฟังในการตั้งค่า แต่ต้องรู้ก่อนว่าเป็นปัญหานี้ ไม่ใช่ปัญหาความจำหรือความไม่สนใจ

การเรียนรู้ทักษะใหม่ในวัยสูงอายุมักต้องอาศัยการทบทวนซ้ำมากกว่าตอนหนุ่มสาว โดยเฉพาะขั้นตอนที่มีหลายจังหวะต่อกัน เช่น การรับวิดีโอคอล ครอบครัวที่สอนแค่ครั้งเดียวแล้วปล่อยให้ผู้สูงอายุลองเองมักเจอว่าผ่านไปสองสามวันผู้สูงอายุลืมขั้นตอนและไม่กล้าถามซ้ำเพราะเกรงใจ สุดท้ายเลิกใช้ฟีเจอร์นั้นไปเงียบ ๆ

สิ่งที่ช่วยได้จริงคือมีกระดาษโน้ตขั้นตอนแบบเป็นภาพหรือตัวอักษรใหญ่ติดไว้ใกล้เครื่อง ให้ผู้สูงอายุเปิดดูเองได้โดยไม่ต้องรอถามใคร