ครอบครัวจำนวนมากเตือนเรื่องความปลอดภัยไลน์เพียงครั้งเดียว มักเป็นช่วงหลังเกิดเหตุการณ์ใกล้ตัวหรือข่าวที่เพิ่งได้ยินมา แล้วคิดว่าเรื่องจบแล้ว ทั้งที่รูปแบบการหลอกลวงเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามช่วงเวลา สิ่งที่เตือนไว้เมื่อหกเดือนก่อนอาจใช้ไม่ได้กับรูปแบบใหม่ที่เพิ่งระบาด

อีกความผิดพลาดที่เกี่ยวเนื่องกันคือการมองข้ามการตรวจสอบรายชื่อเพื่อนและกลุ่มแชทที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเวลาผ่านไป ผู้สูงอายุอาจถูกเพิ่มเข้ากลุ่มใหม่หรือมีเพื่อนแปลกหน้าสะสมอยู่โดยไม่มีใครในบ้านรู้ เพราะครอบครัวตรวจสอบเพียงครั้งเดียวตอนตั้งเครื่องแล้วไม่ได้กลับมาดูอีก

หลายครอบครัวให้คนในบ้านเพียงคนเดียวเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องความปลอดภัยทางเทคโนโลยีของผู้สูงอายุทั้งหมด ตั้งแต่การตั้งค่าไปจนถึงการตอบคำถามเวลาสงสัย เมื่อคนนั้นไม่อยู่ ไม่สะดวกรับโทรศัพท์ หรือเดินทางไปต่างที่ ผู้สูงอายุก็ไม่มีใครให้ปรึกษาในจังหวะที่ต้องตัดสินใจเร็ว การใช้โทรศัพท์เพื่อตรวจสอบและตัดสินใจเรื่องเทคโนโลยีจัดเป็นหนึ่งใน IADL หรือกิจวัตรประจำวันที่ซับซ้อนกว่ากิจวัตรพื้นฐาน ยิ่งมีคนสำรองน้อย ผู้สูงอายุก็ยิ่งต้องแบกรับขั้นตอนที่ซับซ้อนเหล่านี้เพียงลำพังมากขึ้น

อีกจุดที่มักถูกมองข้ามคือการไม่ปรับคำแนะนำให้ทันเมื่อแอปมีการอัปเดตหรือมีลูกเล่นใหม่ เช่น ฟีเจอร์เพิ่มเพื่อนอัตโนมัติหรือการตั้งค่าความเป็นส่วนตัวที่เปลี่ยนตำแหน่งเมนู คำแนะนำเดิมที่เคยให้ไว้อาจใช้ไม่ได้แล้วหลังแอปอัปเดต แต่ครอบครัวไม่ได้ตรวจสอบซ้ำ

เมื่อผู้สูงอายุพลาดหรือเกือบพลาด เช่น เกือบกดลิงก์ปลอมหรือเกือบให้ข้อมูลกับบัญชีแปลกหน้า ปฏิกิริยาของครอบครัวมีผลอย่างมากต่อพฤติกรรมครั้งต่อไป หากถูกดุหรือถูกมองว่าโง่ ผู้สูงอายุมักเลือกที่จะไม่บอกในครั้งต่อไป เพราะกลัวถูกตำหนิซ้ำหรือถูกจำกัดการใช้งานโทรศัพท์ ความอายและความกลัวจึงกลายเป็นช่องว่างที่มิจฉาชีพได้ประโยชน์มากที่สุด

ความผิดพลาดที่เกี่ยวเนื่องกันคือการคิดว่าผู้สูงอายุที่ใช้ไลน์คล่องแล้วไม่มีความเสี่ยง ความคุ้นเคยกับการใช้แอปในชีวิตประจำวันไม่เท่ากับความรู้เท่าทันกลลวงใหม่ ๆ ครอบครัวจึงมักลดการทบทวนลงเมื่อเห็นว่าผู้สูงอายุใช้แอปได้คล่องแล้ว ทั้งที่ความเสี่ยงอยู่ที่การรู้เท่าทันกลลวง ไม่ใช่ความชำนาญในการใช้เมนู

ครอบครัวส่วนใหญ่อธิบายด้วยคำพูดว่าควรทำอย่างไรเมื่อเจอเรื่องน่าสงสัย แต่ไม่เคยลองจำลองสถานการณ์จริงร่วมกัน เช่น ลองส่งข้อความตัวอย่างที่คล้ายข้อความหลอกลวงให้ดู แล้วถามว่าจะรับมืออย่างไร การอธิบายด้วยคำพูดอย่างเดียวมักไม่ติดอยู่ในความทรงจำเท่ากับการได้ลองคิดผ่านสถานการณ์จำลอง เมื่อเจอเหตุการณ์จริง ผู้สูงอายุจึงมักตื่นตระหนกและตัดสินใจผิดพลาดง่ายกว่าที่ควร แนวคิดการดูแลผู้สูงอายุแบบองค์รวมที่เรียกว่า 5Ms ระบุมิติด้าน Mind ซึ่งครอบคลุมทั้งความจำและสภาพจิตใจไว้เป็นหนึ่งในเสาหลัก การออกแบบวิธีสื่อสารในครอบครัวจึงควรคำนึงถึงทั้งสองด้านนี้ไปพร้อมกัน ไม่ใช่มองแค่ว่าบอกแล้วต้องจำได้เสมอ