รูปแบบแรกคือข้อความแจ้งพัสดุตกค้างหรือต้องชำระค่าธรรมเนียมนำเข้า ทั้งที่ไม่ได้สั่งของหรือของที่สั่งได้รับไปแล้ว ข้อความประเภทนี้มักมีลิงก์ให้กดเพื่อ 'อัปเดตที่อยู่จัดส่ง' ซึ่งพาไปสู่หน้าเว็บปลอมที่ขอเลขบัตรและรหัสบัตรเครดิต

รูปแบบที่สองคือข้อความอ้างว่าได้รับเงินคืนภาษีหรือสวัสดิการจากภาครัฐ ให้กดลิงก์เพื่อ 'ลงทะเบียนรับสิทธิ' โดยอาศัยความหวังว่าจะได้เงินก้อนมาล่อใจ ทั้งที่หน่วยงานรัฐจริงไม่ส่งลิงก์ขอข้อมูลบัญชีธนาคารผ่าน SMS แบบนี้

รูปแบบที่สามคือข้อความอ้างว่าธนาคารตรวจพบรายการผิดปกติ ให้กดลิงก์เข้าไป 'ยืนยันตัวตน' ซึ่งหน้าเว็บปลอมจะเลียนแบบหน้าตาแอปธนาคารจริงจนแยกได้ยากด้วยตาเปล่า

ลิงก์ในข้อความมักถูกย่อให้สั้นลงจนมองไม่เห็นชื่อโดเมนปลายทางจริง ทำให้ไม่สามารถตัดสินจากหน้าตาลิงก์ได้ว่าอันตรายหรือไม่ เมื่อกดเข้าไปอาจเจอหน้าเว็บปลอมที่ออกแบบเลียนแบบหน้าล็อกอินธนาคารจริงเพื่อขโมยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และรหัส OTP ในคราวเดียว

บางลิงก์พาไปสู่การดาวน์โหลดไฟล์ติดตั้งแอปนอกร้านค้าแอปทางการ ซึ่งแอปเหล่านี้บางตัวสามารถแอบดูหน้าจอและควบคุมมือถือจากระยะไกลได้ ทำให้มิจฉาชีพเห็นทุกอย่างที่พิมพ์ รวมถึงรหัสผ่านแอปธนาคารในขณะที่เจ้าของเครื่องกำลังใช้งานอยู่จริง

สายตายาวตามวัย หรือ presbyopia เป็นการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติที่ทำให้อ่านตัวอักษรขนาดเล็กบนหน้าจอมือถือได้ยากขึ้น ผู้สูงอายุจึงมักอ่านข้อความผ่าน ๆ จากหัวเรื่องหรือคำเด่นแทนการอ่านทุกตัวอักษรของลิงก์ ทำให้พลาดจุดสังเกตเล็ก ๆ ที่บอกว่าเป็นของปลอม เช่น ตัวสะกดผิดหรือโดเมนแปลก

สายโทรศัพท์หลอกลวงอาศัยน้ำเสียงและการโต้ตอบสดเพื่อกดดันให้ตัดสินใจเร็ว ทำให้บางครั้งผู้รับสายรู้สึกถึงความผิดปกติจากน้ำเสียงหรือลีลาการพูดได้ แต่ SMS ไม่มีน้ำเสียงให้สังเกต ความอันตรายจึงอยู่ที่การกดลิงก์แบบไม่ทันคิดมากกว่าการถูกโน้มน้าวด้วยคำพูด

อีกความต่างคือ SMS ปลอมมักไม่ต้องอาศัยการโต้ตอบสองทาง เพียงกดลิงก์ครั้งเดียวก็อาจเข้าสู่กระบวนการขโมยข้อมูลได้ทันที ต่างจากสายโทรศัพท์ที่ยังมีจังหวะให้ถามกลับหรือขอเวลาคิดระหว่างบทสนทนา ผู้อ่านข้อความจึงมีเวลาตัดสินใจสั้นกว่ามากในทางปฏิบัติ