ผู้สูงอายุจำนวนมากกินหลายอย่างพร้อมกัน ทั้งยาจากโรงพยาบาล ยาจากคลินิก อาหารเสริม และสมุนไพร สภาพที่ใช้ยาหลายชนิดเพิ่มโอกาสที่ผลิตภัณฑ์สองอย่างจะมีผลซ้อนกันหรือขัดกัน องค์การอนามัยโลกพูดถึงความเสี่ยงของการใช้ยาหลายชนิดในผู้สูงอายุไว้ในเอกสารด้านความปลอดภัยการใช้ยา และให้ความสำคัญกับการทบทวนรายการยาอย่างสม่ำเสมอ

ผลิตภัณฑ์เสริมบางชนิดอาจมีผลกับยากันเลือดแข็ง ยาความดัน ยาเบาหวาน หรือการทำงานของไตและตับ ตัวอย่างเฉพาะต้องให้แพทย์หรือเภสัชกรประเมินจากรายการของผู้ป่วยเอง ไม่ควรใช้ตารางจากอินเทอร์เน็ตตัดสินใจเอง เพราะผลต่างกันตามขนาด โรคประจำตัว และยาที่ใช้อยู่

ถ้าผู้ป่วยต้องผ่าตัดหรือหัตถการ แพทย์มักถามเรื่องอาหารเสริมและสมุนไพรเพราะบางอย่างต้องหยุดก่อน การมีรูปที่ครบอยู่ในมือทำให้การถามตอบเร็วและตรงขึ้น

เหตุที่ได้ยินบ่อยคือ คิดว่าเป็นของธรรมชาติ ไม่ใช่ยา หมอไม่ได้ถาม หรือกลัวหมอดุว่ากินสิ่งที่ไม่จำเป็น บางคนกินตามคำแนะนำของลูกค้าเก่าแก่หรือญาติและอยากกินต่อ บางบ้านลูกหลานซื้อให้เป็นของฝาก ผู้สูงอายุจึงรู้สึกเกรงใจที่จะไม่กิน

ผู้ดูแลช่วยได้ด้วยท่าทีที่ไม่ตัดสิน ถามว่า ช่วงนี้กินอะไรเสริมบ้าง ขอดูขวดหน่อย แทนที่จะถามว่า ทำไมกินของพวกนี้อีกแล้ว คำถามแรกทำให้ผู้ป่วยหยิบขวดมาให้ดู คำถามหลังทำให้เขาปิดบัง

ผู้ป่วยที่เริ่มมีปัญหาความจำอาจลืมว่ากินอะไรไปแล้ว หรือกินซ้ำเพราะมีหลายขวด การถ่ายรูปและจัดของรวมกันเป็นที่เดียวช่วยเรื่องนี้ได้ด้วย

หน้าฉลากบอกชื่อผลิตภัณฑ์และผู้ผลิต ซึ่งเป็นสิ่งแรกที่เภสัชกรใช้ค้นหา ด้านหลังบอกส่วนประกอบและปริมาณต่อหนึ่งหน่วยบริโภค ซึ่งช่วยให้เห็นว่าผลิตภัณฑ์สองอย่างมีสารเดียวกันซ้ำหรือไม่ เลขทะเบียน อย. ช่วยตรวจว่าผลิตภัณฑ์ขึ้นทะเบียนจริงและมีข้อมูลตรงกับที่ขาย ซึ่งตรวจต่อได้ผ่านช่องทางของ อย.

วันหมดอายุและเลขล็อตเป็นข้อมูลสำคัญเมื่อมีผลิตภัณฑ์เรียกคืนหรือเกิดอาการแพ้ คำเตือนบนฉลากที่ผู้ผลิตระบุ เช่น ห้ามใช้ในหญิงตั้งครรภ์หรือผู้ที่กินยาบางกลุ่ม ควรอยู่ในภาพด้วย ถ้าตัวอักษรเล็กเกินไป ให้ถ่ายใกล้เป็นสองรูป หรือเปิดแฟลชเอียงเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เกิดแสงสะท้อนบนฟิล์มมัน

ผลิตภัณฑ์ที่แกะซองแล้ว เช่น ผงชงหรือแคปซูลที่เทใส่กล่องอื่น ต้องเก็บซองเดิมหรือถ่ายซองก่อนทิ้ง ไม่เช่นนั้นจะไม่มีใครรู้ว่าคืออะไร

ยาต้มจากร้านสมุนไพร ยาลูกกลอนที่ได้มาจากญาติ หรือน้ำสมุนไพรที่ต้มกินเอง อาจไม่มีฉลากที่เชื่อถือได้ ให้ถ่ายตัวผลิตภัณฑ์ ถ่ายถุงหรือห่อ จดชื่อร้านหรือผู้จัดให้ และจดสิ่งที่รู้ว่าอยู่ข้างในเท่าที่ผู้ขายบอก อย่าเดาส่วนผสมเอง

แพทย์อาจบอกว่าไม่สามารถประเมินความปลอดภัยของของที่ไม่รู้ส่วนประกอบได้ ซึ่งเป็นคำตอบที่ตรงไปตรงมาและเป็นประโยชน์ ครอบครัวควรถามต่อว่า ถ้าผู้ป่วยอยากกินต่อ มีทางเลือกที่ตรวจสอบได้มากกว่านี้หรือไม่ และสัญญาณอะไรที่ต้องหยุดกินแล้วมาพบแพทย์