ผู้ป่วยติดเตียงส่วนใหญ่นอนหงายหรือเอียงตัว สายตาจึงมองขึ้นเพดานโดยตรง ไฟเพดานที่เปิดทั้งดวงทำให้แสงตกลงมาเข้าตาโดยตรง ผู้ป่วยตื่นเต็มตา หรือหนีบตาเพราะแสบ และยากที่จะกลับไปหลับ สำหรับผู้สูงอายุที่หลับตื้นอยู่แล้ว การรบกวนซ้ำหลายครั้งต่อคืนส่งผลต่อพลังงานช่วงกลางวันและอารมณ์

แสงจากด้านบนยังสร้างเงาแรงใต้ขอบเตียงและราวกั้น ผู้ป่วยที่เริ่มมีภาวะสับสนอาจเข้าใจผิดว่าเงาเป็นสิ่งอื่น จึงควรใช้แสงที่กระจายต่ำและนุ่ม ไม่สร้างเงาแข็ง ผู้ดูแลที่ถือไฟฉายส่องหน้าผู้ป่วยก็ทำให้ตื่นเช่นกัน ควรส่องไปที่ผ้าห่มหรือปลายเตียงมากกว่า

เมื่อเปลี่ยนผ้าอ้อมกลางคืน ผู้ดูแลต้องมองเห็นเพื่อจัดแผ่นให้ตรงและเช็ดทำความสะอาดอย่างละเอียด แสงจึงต้องสว่างพอแต่อย่าให้ตรงใบหน้า จุดสำคัญคือแยกแสงสำหรับดูแล ออกจากแสงสำหรับนอนปกติ

วิธีที่ใช้ได้จริงคือมีไฟสองดวงที่ควบคุมแยกกัน ดวงแรกเป็นไฟกลางคืนสีอุ่นกำลังต่ำวางต่ำใกล้พื้นหรือปลายเตียง เปิดไว้ตลอดคืนเพื่อให้ผู้ดูแลเดินเข้าห้องได้โดยไม่สะดุด ดวงที่สองเป็นโคมที่ปรับความสว่างได้ วางไว้ด้านข้างหรือท้ายเตียงห่างหน้าผู้ป่วย เปิดเฉพาะตอนต้องตรวจหรือเปลี่ยนผ้าอ้อมแล้วหรี่ลงหลังเสร็จ

แสงสีอุ่นหรือสีอำพันรบกวนการนอนน้อยกว่าแสงขาวฟ้า แต่ทำให้แยกสีผิวยากขึ้น ผิวที่แดงเพราะเริ่มเป็นแผลกดทับอาจดูไม่ชัดในแสงอำพัน จึงควรมีแสงขาวนวลเปิดชั่วครู่ตอนตรวจผิวหนัง แล้วกลับไปแสงอุ่นเมื่อเสร็จ ไม่ต้องพึ่งตัวเลขความสว่างตายตัว ให้ลองจนผู้ดูแลเห็นรอยแดงได้แต่ผู้ป่วยไม่ขมวดคิ้ว

ปุ่มหรือสวิตช์ควรอยู่ที่มือผู้ดูแลเอื้อมถึงจากข้างเตียง ใช้รีโมตหรือปลั๊กไฟแบบแตะได้ ไม่ต้องเดินเลียบผนังในความมืด ไฟตรวจจับการเคลื่อนไหวติดใกล้ทางเข้าช่วยให้เปิดไฟสลัวอัตโนมัติเมื่อผู้ดูแลเดินเข้า แต่ควรตั้งให้ไม่สว่างเกินไป

วางโคมไฟให้ห่างจากเตียงพอที่ผู้ป่วยหรือผู้มาเยี่ยมจะไม่ดึงสายไฟ ไม่ให้สายพาดข้ามทางเดินที่ผู้ดูแลต้องก้าวข้ามขณะอุ้มหรือพลิกตัวผู้ป่วย ไม่ใช้ปลั๊กพ่วงบนพื้นที่อาจเปียกจากน้ำยาทำความสะอาดหรือของเหลวที่หก

หลีกเลี่ยงการวางผ้าคลุมโคมไฟเพื่อลดแสง ผ้าที่ทับหลอดไฟเก็บความร้อนและเสี่ยงไฟไหม้ ใช้โคมที่มีที่ครอบหรือหรี่ไฟได้แทน ตรวจสอบว่าโคมวางมั่นคง ไม่ล้มเมื่อชนในที่แคบ

ถ้ามีเครื่องช่วยหายใจ ถังออกซิเจน หรืออุปกรณ์ไฟฟ้าอื่นในห้อง ให้จัดสายแยกเป็นระเบียบ และอย่าวางโคมใกล้ถังออกซิเจนหรือวัสดุติดไฟตามคำแนะนำของทีมแพทย์ที่ดูแล ผู้ที่ใช้ออกซิเจนควรถามทีมสุขภาพก่อนเลือกชนิดไฟและจุดวาง

ผู้ป่วยติดเตียงมักงีบกลางวันมากและตื่นกลางคืน การควบคุมแสงช่วยจัดจังหวะวัน ให้แสงธรรมชาติเข้าห้องตอนเช้า ปิดม่านตอนค่ำ และหรี่ไฟตั้งแต่หัวค่ำ จะช่วยให้ผู้ป่วยแยกกลางวันกลางคืนได้ดีขึ้น และผู้ดูแลได้นอนต่อเนื่องมากขึ้น ผู้ดูแลที่นอนไม่พอเป็นเวลานานมีโอกาสผิดพลาดและเครียดสะสม ควรสังเกตสุขภาพตนเองด้วย

ถ้าผู้ป่วยมีภาวะสับสนหรือเห็นภาพหลอนกลางคืน การเปลี่ยนไฟอย่างเดียวอาจไม่พอ ควรแจ้งแพทย์เพื่อหาสาเหตุ เช่นการติดเชื้อ ยา หรือภาวะสับสนเฉียบพลัน (delirium) ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องประเมินโดยแพทย์

ปฏิกิริยาต่อแสงบอกอะไรได้หลายอย่าง ผู้ป่วยที่หลับตาแน่นหรือขมวดคิ้วเมื่อโคมถูกเปิดแปลว่าแสงแรงเกินไป ผู้ป่วยที่หันหน้าหนีแสงทุกครั้งอาจมีอาการปวดศีรษะหรือไม่สบายตา ส่วนผู้ป่วยที่ไม่ตอบสนองต่อแสงหรือเสียงเลย ต่างจากปกติของท่าน ให้ถือเป็นเหตุให้ตรวจอาการอื่นทันที

บันทึกสั้น ๆ ในสมุดข้างเตียง เช่น เวลาที่เปลี่ยนผ้าอ้อม สีและสภาพผิวที่เห็น ท่านตื่นหรือไม่ และใช้แสงระดับไหน ข้อมูลเหล่านี้ช่วยให้ผู้ดูแลหลายคนในบ้านทำเหมือนกัน และเป็นประโยชน์เมื่อพยาบาลหรือแพทย์มาตรวจ ผู้ดูแลที่เหนื่อยจะลืมรายละเอียดได้ง่าย การจดช่วยให้ไม่ต้องจำ

ถ้าลูกหลานมาช่วยผลัดกันเฝ้า ให้พาไปดูตำแหน่งสวิตช์และบอกกติกาแสงก่อนวันแรก จะลดโอกาสเปิดไฟเพดานเต็มดวงโดยไม่ตั้งใจ