คนที่นอนต่อเนื่องหลายวันเสียมวลกล้ามเนื้อได้เร็ว โดยเฉพาะกล้ามเนื้อต้นขาและสะโพกที่ใช้ลุกยืน ในผู้สูงอายุที่มีมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยอยู่แล้ว หรือที่เรียกว่า sarcopenia การเจ็บป่วยหนึ่งครั้งที่ต้องนอนนานอาจทำให้ความสามารถในกิจวัตรประจำวันตกไปหนึ่งขั้น เช่น จากที่เคยลุกนั่งเองได้ กลายเป็นต้องมีคนพยุง

การออกกำลังกายบนเตียงจึงมีเป้าหมายที่เจียมตัวกว่าที่คนคิด ไม่ได้หวังให้กลับไปเดินได้ภายในสัปดาห์เดียว แต่หวังชะลอการอ่อนแรง ให้ข้อต่อไม่ติดแข็ง ให้การช่วยย้ายตัวลงเก้าอี้หรือเข้าห้องน้ำง่ายขึ้นสำหรับทั้งสองฝ่าย WHO แนะนำให้ผู้สูงอายุที่เคลื่อนไหวได้จำกัดทำกิจกรรมทางกายเท่าที่ความสามารถและสภาพร่างกายเอื้อ ไม่ใช่งดเคลื่อนไหวทั้งหมด

ตัวเลขว่าควรทำกี่ครั้งต่อวันหรือแรงต้านเท่าไรไม่มีสูตรเดียว ขึ้นกับโรคที่ทำให้ติดเตียง ความดันโลหิต หัวใจ ปอด และสภาพข้อต่อ จึงต้องให้นักกายภาพบำบัดกำหนดโปรแกรมแรกให้ แล้วผู้ดูแลทำต่อที่บ้านตามที่สอน

การช่วยขยับข้อต่อเป็นกรณีที่ผู้ดูแลเคลื่อนแขนขาให้ผู้ป่วยโดยผู้ป่วยไม่ต้องออกแรง ใช้กันข้อติดและเลือดไหลเวียน ส่วนยางยืดเป็นการให้ผู้ป่วยออกแรงต้านเอง ผู้ดูแลคุมแรงตึงของยางให้พอดี สองแบบนี้ไม่ได้ใช้แทนกัน คนที่ยกแขนไม่ขึ้นเลยยังไม่ควรใช้ยาง

ยางที่ใช้บนเตียงควรเป็นแบบแผ่นแบนหรือแบบท่อกลมที่มีหูจับ ความเบาสุดที่ผู้ป่วยออกแรงได้เกินสิบครั้งโดยไม่ฝืนหน้า ถ้าผู้ป่วยแพ้ยางพารา ให้เลือกชนิดที่ผลิตมาโดยไม่ใช้ลาเท็กซ์และดูข้อความบนบรรจุภัณฑ์ ก่อนใช้ทุกครั้งดึงตรวจดูว่าไม่มีรอยแตกเป็นเส้นหรือส่วนที่บางผิดปกติ ยางที่ขาดตอนดึงสะบัดกลับเข้าใบหน้าผู้ป่วยหรือผู้ดูแลได้

ส่วนมือที่กำลังจับของไม่ได้ ผู้ดูแลมักข้ามไปทั้งที่ทำง่าย การบีบม้วนผ้าขนหนูหรือลูกบอลนุ่มที่ฝ่ามือวันละหลายครั้ง ช่วยรักษาแรงกำมือที่จำเป็นต่อการจับช้อน แก้วน้ำ หรือราวข้างเตียงเวลาช่วยลุก ซึ่งตรงกับกิจวัตรประจำวันที่ผู้ป่วยอยากทำเองมากที่สุด

ล็อกล้อเตียง ปรับความสูงเตียงให้อยู่ราวระดับเอวของผู้ดูแล ถ้าเป็นเตียงปรับระดับได้ยกหัวเตียงขึ้นเล็กน้อยจนผู้ป่วยหายใจสบายและมองเห็นหน้าผู้ดูแล วางหมอนรองใต้เข่าหรือใต้น่องไม่ให้ข้อเข่าล็อกตึง และไม่ให้ส้นเท้ากดที่นอนนาน

ผู้ดูแลหลายคนปวดหลังเพราะก้มเอื้อมขณะยืนข้างเตียง ให้ยืนเท้าห่างเท่าช่วงไหล่ งอเข่าเล็กน้อย เข้าใกล้เตียงให้มากที่สุด และถ้าผู้ป่วยตัวใหญ่ ควรมีอีกหนึ่งคนช่วยกันหรือใช้ผ้าพลิกตัว ผู้ดูแลที่เจ็บหลังจะเลิกทำกายภาพก่อนผู้ป่วยได้ประโยชน์

ถ้าผู้ป่วยมีแขนหรือขาข้างที่อ่อนแรงจากอัมพฤกษ์ อย่าดึงแขนข้างอ่อนแรงจากปลายแขนเพื่อยกตัว ไหล่ข้างนั้นหลุดหรือเคล็ดได้ง่าย ให้ประคองใต้ข้อศอกและไหล่ และให้นักกายภาพบำบัดสอนท่าที่ปลอดภัยของข้างนั้นโดยเฉพาะ

ผู้ป่วยติดเตียงหลายคนพูดไม่ถนัดหรือไม่บอกว่าเหนื่อย ผู้ดูแลต้องดูจากหน้า หายใจ และมือ ถ้าหน้าเริ่มซีดหรือแดงจัด หายใจเร็วจนพูดเป็นประโยคไม่จบ เหงื่อแตกกะทันหัน แขนขาสั่น หรือบ่นเวียนศีรษะ ให้หยุด วางยางลง ให้นอนพักราบ และจดเวลาไว้ ผู้สูงอายุอาจไม่มีอาการเจ็บแน่นหน้าอกแบบตำราแม้หัวใจกำลังเหนื่อย อาการแสดงจึงอาจเป็นแค่ซึมลงหรือหงุดหงิดผิดปกติ

อีกกลุ่มสัญญาณคืออาการหลังออกกำลังกาย ถ้าวันรุ่งขึ้นปวดเมื่อยมากจนไม่อยากขยับ หรือเหนื่อยทั้งวันจนกินข้าวไม่ลง แสดงว่าครั้งก่อนหนักไป ให้ลดจำนวนครั้งหรือเปลี่ยนไปยางที่เบาลง และแจ้งนักกายภาพบำบัดในการเยี่ยมครั้งถัดไป ตัวชี้วัดที่ดีคือ ผู้ป่วยทำเสร็จแล้วยังคุยได้และรู้สึกดีหรือเฉย ๆ ไม่ใช่หมดแรงหมดอารมณ์

ส่วนสัญญาณที่หมายถึงอันตราย เช่น ขาข้างเดียวบวม แดง ร้อน และกดเจ็บที่น่อง อาจเป็นลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำ ผู้ป่วยติดเตียงมีความเสี่ยงสูงกว่าคนทั่วไป ห้ามบีบนวดน่องหรือฝึกขาข้างนั้นต่อ ให้ติดต่อแพทย์ในวันเดียวกัน