การเดินทางทำให้กิจวัตรประจำวันเปลี่ยน เวลาตื่น เวลากิน เวลานอนเลื่อนไปหมด ผู้สูงอายุที่ปกติกินยาตามมื้อที่บ้านมักลืมหรือกินซ้ำเมื่ออยู่นอกที่ ตลับยาที่แยกมื้อชัดเจนลดความเสี่ยงนี้ได้ ผู้ดูแลหยิบมื้อไหนก็ได้โดยไม่ต้องนั่งแกะแผงทีละเม็ดในห้องน้ำสนามบินหรือบนรถ

แต่ตลับยาไม่รู้ว่ายาในนั้นคือยาอะไร หน้าตายาเม็ดขาวกลมหลายชนิดเหมือนกันมาก ถ้าไม่มีฉลากหรือซองเดิม ทั้งท่านและทีมแพทย์จะบอกไม่ได้ว่าเม็ดที่เห็นคืออะไร อันตรายเมื่อต้องรักษาฉุกเฉิน อีกข้อคือตลับยาเปิดออกง่าย ถ้ามีหลานเล็กหรือผู้สูงอายุที่สับสนอยู่ด้วย ยาที่หกออกมาเป็นเรื่องใหญ่

แนวทางความปลอดภัยด้านยาในผู้สูงอายุของกรมการแพทย์และ WHO เน้นว่าความเสี่ยงสูงที่สุดตอนยาเปลี่ยนมือหรือเปลี่ยนที่ คือกินผิดตัว ผิดมื้อ หรือกินซ้ำ การเดินทางเป็นจังหวะแบบนั้น ตลับยาจึงควรออกแบบเพื่อลดความผิดพลาด ไม่ใช่เพื่อความสวยงาม

ซองเดิมมีข้อมูลที่ตลับไม่มี ชื่อยา ชื่อผู้ป่วย โรงพยาบาลที่จ่าย วันที่จ่าย และบางครั้งวิธีใช้ ถ้าเกิดเหตุกลางทาง แพทย์ที่ไม่รู้จักท่านต้องใช้ข้อมูลนี้ตัดสินว่ายาตัวไหนปลอดภัยจะให้ต่อ และยาตัวไหนอาจทำให้อาการแย่ลง การถ่ายรูปซองก็ช่วยเสริม แต่รูปไม่ทดแทนของจริงเสมอไปเพราะแบตมือถืออาจหมด

วิธีที่ใช้ได้จริงคือ ยาทั้งหมดที่เอาไปจัดใส่ตลับ ให้เก็บแผงหรือซองเดิมไว้ในถุงซิปหนึ่งใบ เขียนชื่อท่านบนถุง และแยกไว้ในกระเป๋าที่ผู้ดูแลถือ ไม่เก็บรวมกับตลับในกระเป๋าเดียวที่อาจหายพร้อมกัน ถ้ามียาที่ต้องคงอยู่ในแผงจึงจะไม่เสื่อมสภาพ ก็ไม่ต้องแกะ ถามเภสัชกรว่ายาตัวไหนเป็นกลุ่มนี้

ใบนัดโรงพยาบาลและรายการยาที่โรงพยาบาลพิมพ์ให้ก็ควรอยู่ในถุงเดียวกัน บางที่มีบัตรผู้ป่วยหรือสมุดสุขภาพ พกไปด้วย ข้อมูลเหล่านี้บอกประวัติแพ้ยาและโรคประจำตัว ซึ่งสำคัญมากเมื่อท่านพูดไม่ได้

ฉลากที่ดีสั้นพอจะอ่านในที่แสงน้อย และชัดพอให้คนแปลกหน้าเข้าใจ ขั้นต่ำคือชื่อผู้ป่วย ช่องของแต่ละมื้อ (เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน) และวันที่จัด ถ้าเป็นตลับหลายวัน ให้ระบุวัน ฉลากใหญ่หรือตัวเลขนูนช่วยคนสายตาไม่ดี ไม่ต้องเขียนขนาดยาหรือชื่อตัวยาทุกตัวถ้าที่ว่างไม่พอ เพราะข้อมูลนั้นอยู่ในซองเดิมและรายการยาอยู่แล้ว

สิ่งที่ควรเขียนเพิ่มบนถุงหรือการ์ดที่แนบ คือโรคประจำตัวหลักและประวัติแพ้ยาและเบอร์โทรผู้ดูแล มีหลายบ้านทำเป็นบัตรประจำตัวฉุกเฉินใส่ในกระเป๋าเสื้อ เครื่องมือบนเว็บไซต์นี้ช่วยทำบัตรได้ และเก็บไว้ในมือถือ โดยไม่ส่งข้อมูลออกไปนอกเครื่อง

ระวังฉลากที่เขียนขนาดยาเองจากความจำ หรือเขียนว่ากินเมื่อมีอาการโดยไม่มีที่มา เพราะอาจผิดจากที่แพทย์สั่ง ถ้าต้องจดวิธีใช้ ให้ลอกจากฉลากเภสัชกรเท่านั้น หรือเอาตลับให้เภสัชกรตรวจก่อนไปเดินทาง

ยาควรอยู่ในกระเป๋าถือติดตัว ไม่ใส่กระเป๋าเช็คอิน เพราะกระเป๋าใหญ่อาจเลื่อนหรือพลัดหลง และห้องเก็บสัมภาระมีอุณหภูมิต่างจากห้องโดยสาร กฎการนำยาขึ้นเครื่องแตกต่างกันตามสายการบินและประเทศ ไม่มีกฎเดียวที่ใช้ได้ทุกที่ ให้ตรวจเว็บไซต์ของสายการบินและประเทศปลายทางก่อนเดินทาง โดยเฉพาะยาน้ำ ยาฉีด และยาที่มีสารควบคุม

คำแนะนำสำหรับนักเดินทางของ CDC แนะนำให้พกยาในบรรจุภัณฑ์เดิมที่มีฉลากชัดเจน และมีเอกสารหรือจดหมายจากแพทย์สำหรับยาที่อาจถูกตรวจสอบ ถ้าท่านมียาที่ไม่ใช่ยาทั่วไป หรือเดินทางข้ามประเทศ ให้ขอจดหมายรับรองจากแพทย์ที่ระบุโรคและรายการยาเป็นภาษาอังกฤษ

ถ้ามีเครื่องมือที่ต้องใช้ เช่น เครื่องตรวจน้ำตาล เข็มฉีดยา หรือยาพ่น ให้พกพร้อมใบสั่งแพทย์หรือจดหมาย และไม่เก็บแยกจากยาที่ใช้คู่กัน เรื่องยาเบาหวานตอนเดินทางมีบทความแยกที่ละเอียดกว่านี้

ได้ ยาหลายชนิดระบุบนฉลากว่าให้เก็บในที่แห้งและไม่ร้อน รถที่จอดกลางแดดมีอุณหภูมิสูงขึ้นมาก ตลับยาในกระเป๋าที่วางบนเบาะรถหรือในท้ายรถจึงเสี่ยง เก็บในกระเป๋าที่ถือเข้าห้องพักหรือมีผ้าห่อกันแดด และไม่วางไว้ตรงที่โดนแดดโดยตรง

ความชื้นก็เป็นศัตรู บางประเทศหรือชายทะเลอากาศชื้น ยาบางชนิดดูดความชื้นง่าย ใส่ซองกันชื้นถ้าเภสัชกรอนุญาต ปิดตลับให้สนิท และอย่าเปิดทิ้งไว้ ถ้าเม็ดยาเปลี่ยนสี มีกลิ่น หรือเยิ้ม อย่ากินและถามเภสัชกร